Over een andere boeg! [3]

binnenvaart

Overpeinzingen na mijn eerste dagen als deksvrouw.

12 mei 2017, half 6 in de ochtend, Delfzijl haven. Ik zit in mijn ochtendjas op het achterdek, de lucht is bewolkt, er waait een aangenaam windje. 

In deze blogserie vertel ik je waarom en hoe ik mijn leven over een andere boeg probeer te gooien. Deel jij jouw ervaringen ook met mij?

Over een andere boeg [2]

Rotterdam

Dan wel: een greep uit drie dagen binnenvaartleven.

Dit wordt geen uitgedachte post, geen artikel met kop-romp-staart constructie, geen stuk dat systematisch de 5 W-vragen (wie, wat, waar, wanneer, waarom) beantwoordt. Gewoon wat losse flodders; dingen die ik deze eerste paar dagen ter binnenvaart heb meegemaakt, en ge- of bedacht.

In deze blogserie vertel ik je over waarom en hoe ik mijn leven over een andere boeg probeer te gooien. Deel jij jouw ervaringen ook met mij?

Over een andere boeg! [1]

Dan wel: mijn eerste concrete stap op weg naar verandering.

In de afgelopen jaren ben ik zonder meer met veel plezier en voldoening aan het freelancen en vrijwilligerswerken geweest. Maar een paar maanden geleden begon het weer herkenbaar te kriebelen in de onderbuik: het werd tijd voor (een) verandering in mijn leven!

In deze blogserie vertel ik je waarom en hoe ik mijn leven over een andere boeg probeer te gooien. Deel jij jouw ervaringen ook met mij?

Middag in Eigen- én Volksbelang!

Drie jaar geleden waagde ik rond deze tijd een eerste poging tot het organiseren van een activiteit voor en door de eigen buurtjes. In dat laatste weekend van september dus, op (één van) de (drie) zogenaamde Burendag(en). Vergeefs, want wat mij zo geweldig leuk had geleken, werd door (vrijwel) de rest van de straat een stuk minder enthousiast onthaald. Bij nader inzien had ik zelf ook moeten kunnen bedenken dat het waarschijnlijk eerder uitzondering dan regel is dat je er (een vreemd soort) plezier in schept andermans rotzooi op te ruimen (deze Burendag stond in het teken van de landelijke Keep It Clean Day namelijk, en gelukkig hadden we, de werkgroep KICD Nijmegen, elders in de stad meer succes).

Dit jaar heb ik vernieuwde en zelfs méér hoop, hopelijk terecht, op een succes op buur(t)niveau. In de planning ligt dan ook een middag met activiteiten waarbij je weinig te verliezen hebt. Én kan winnen. Als individu of huishouden, en als buurt. Een middag in Eigen- en Volksbelang dus! 

Wat dat te betekenen heeft? Lees je hier!

Mensen die vragen worden overgeslagen?

Wie vraagt..

[Wil je dat ik gelijk to-the-point kom? Kom dan naar dat punt! Of.. je leest verder, dan kom je er op een gegeven moment ook!]

Zo klein als je bent krijg je dat al te horen: kindertjes die vragen worden overgeslagen. Nu snap ik op zich de pedagogische waarde van die uitspraak. Maar gaat het om “grote mensen”, hm, nee, dan heb ik weinig geloof (meer) in, noch boodschap aan die belerende vinger. Net zo min als aan valse bescheidenheid of van die vréselijk omslachtig gebrachte feedback (waarbij je je eerst door die met veel moeite bij elkaar gezochte positieve punten heen moet bijten om tot datgene wat er wérkelijk toe doet, de kritische noten dus, te komen). Niks voor mij, noch om zo richting anderen te doen, noch om zo benaderd te willen worden. 

Lees verder, over ongezouten commentaar, complimentjes ontvangen, durven vragen en hybride deals sluiten!